Een aantal lidstaten verricht al meer dan tien jaar "tijdelijke" controles aan de binnengrenzen van het Schengengebied zonder onderbreking, vaak met twijfelachtige rechtvaardiging op basis van zeer algemene en niet-specifieke "noodsituaties". Dit heeft niet alleen geleid tot lange rijen verkeer aan de binnengrenzen van Schengen, inkomstenverlies voor grensoverschrijdende bedrijven als gevolg van grenswachten en vertragingen bij trein- en veerbootreizen, maar heeft ook het vertrouwen van het publiek in een Europa van open grenzen ondermijnd en geleid tot speculatie over de vraag of de terugkeer van permanente intra-Europese grenzen op de een of andere manier "onvermijdelijk" is.
Grenscontroles worden duidelijk meer gebruikt als politiek instrument dan als reactie op echte noodsituaties in sommige landen. Het is lang geleden dat deze schijnbaar eindeloze "noodsituatie" werd aangepakt door een heronderzoek van het tijdelijke grenscontrolesysteem, met tijdslimieten voor sluitingen en aanzienlijke dagelijkse boetes voor niet-naleving.
Veel Europeanen zien het vermogen om vrij over de nationale grenzen heen te reizen en te werken als een fundamenteel onderdeel van het recht op mobiliteit. Het is tijd om een oplossing voor dit probleem te vinden die burgers garandeert dat hun recht om binnen de Unie te reizen zo ongestoord mogelijk zal zijn zonder de lidstaten te beletten op echte kortetermijnomstandigheden te reageren.
De op het EBI-forum geventileerde meningen geven uitsluitend het standpunt van de auteurs weer en mogen beslist niet worden beschouwd als het standpunt van de Europese Commissie of van de Europese Unie.
Reageren